Dorożki
Choć stanowią malowniczy element starówki, budzą spore kontrowersje z powodu upałów, miasto stopniowo zastępuje je ekologicznymi pojazdami elektrycznymi.
Soczkoauto
Na ulicach Sycylii królują kultowe, trzykołowe samochodziki Piaggio Ape, które służą jako mobilne stragany z napojami. Są one bogato malowane w czerwone, żółte i niebieskie wzory geometryczne, wizerunki świętych lub sceny z historii o rycerzach. Wyglądają dokładnie tak, jak dawne sycylijskie wozy konne. Na tych stoiskach kupisz świeżo wyciskane soki z sycylijskich pomarańczy i cytryn serwowane w butelkach-autkach oraz kultowy, mocno musujący napój Autista Esplosivo z dodatkiem sody.
Piazza Pretoria
Wszyscy tutaj znają to miejsce pod znacznie bardziej chwytliwą nazwą -Plac Wstydu. Ta ukryta w labiryncie starówki przestrzeń, którą zdobi wspaniała, renesansowa fontanna z Florencji, to bez wątpienia jeden z najbardziej fotogenicznych, a zarazem najbardziej skandalizujących zakątków Sycylii. Kryją się za tym dwie historie. Pierwsza mówi o pruderyjnych zakonnicach z pobliskiego klasztoru, które gorszyły się całkowitą nagością marmurowych bóstw i nimf. Druga, znacznie bliższa prawdy, uderza w polityków. Władze Palermo wydały na ten luksusowy monument astronomiczną sumę w czasach, gdy Sycylię niszczył głód i bieda. Dla udręczonych mieszkańców importowany marmur stał się bezczelnym dowodem korupcji oraz moralnego upadku urzędników rezydujących w stojącym tuż obok ratuszu.
Teatro Massimo
To największa opera we Włoszech i trzeci pod względem wielkości tego typu obiekt w całej Europie. Jego monumentalna bryła dominuje nad Piazza Verdi, przyciągając wzrok neoklasyczną fasadą, która przypomina starożytną świątynię.
Gmach zachwyca przede wszystkim niezrównaną akustyką, której sekrety do dziś fascynują architektów, gwarantując idealny odbiór każdego dźwięku. Obiekt trwale zapisał się też w historii kina. Na jego schodach Francis Ford Coppola nakręcił dramatyczny finał "Ojca Chrzestnego III". Ponadto teatr niesie ze sobą potężny ładunek emocjonalny. Po 23 latach wymuszonego przez korupcję i mafię zamknięcia, jego wielki powrót pod koniec lat 90. stał się dla mieszkańców Palermo oficjalnym symbolem wolności oraz kulturalnego odrodzenia miasta.
Usiadłam na najwyższych stopniach Teatro Massimo. Tuż obok, po mojej lewej stronie, wznosił się potężny, rzeźbiony w brązie lew z kobiecą postacią uosabiającą Tragedię autorstwa Benedetto Civilettiego. Po prawej stronie była podobna rzeźba. Tam z kolei kobieta reprezentowała Sztukę Liryczną.
W katakumbach
Podziemne katakumby pod klasztorem Kapucynów w Palermo kryją około 8000 mumii duchownych oraz bogatych mieszkańców Sycylii. Groby powstawały tam od XVI wieku do lat 20. XX wieku, a jednym z ostatnich pochówków było złożenie ciała dwuletniej Rosalii Lombardo.
Ubrane w eleganckie stroje zwłoki są wyeksponowane w pozycjach stojących, wiszących lub leżących. Rozmieszczono je w korytarzach podzielonych według płci, wieku oraz profesji zmarłych.
Początkowo chowano tam tylko zakonników, jednak z czasem, na prośbę zamożnych fundatorów, miejsce udostępniono osobom świeckim. Kapucyni opracowali specjalną procedurę konserwacji: zwłoki suszono przez kilkanaście miesięcy w wentylowanych komorach, przemywano octem, a na koniec ubierano w odświętne stroje. Dzięki temu bliscy mogli regularnie odwiedzać zmarłych, a nawet zmieniać im ubrania.
Główny post ⇨ Sycylia
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz