Monreale to niewielkie miasteczko położone na zboczu góry Monte Caputo, zaledwie kilkanaście kilometrów od Palermo.
Większość podróżnych przyjeżdża tu wyłącznie dla słynnej Katedry. Wokół samej świątyni panuje gwar, tłok i typowo turystyczny chaos. Wystarczy jednak skręcić dwie ulice dalej, by natychmiast odciąć się od tego zgiełku. Boczne, wąskie i strome uliczki miasteczka potrafią zaskoczyć absolutną ciszą.
Trinacria (Triskelion).
Przedstawia ona głowę kobiety, zazwyczaj Meduzy z wężami zamiast włosów, czasem z kłosami pszenicy, połączoną z trzema ugiętymi nogami. Te trzy nogi nawiązują do specyficznego kształtu Sycylii. Odzwierciedlają one trzy skrajne przylądki wyspy: Capo Peloro, Capo Passero oraz Capo Boeo. Symbol ten znajduje się bezpośrednio na oficjalnej fladze regionu Sycylii.
Teste di Moro (Głowy Mauretańskie)
To wizytówka sycylijskiego rzemiosła. Zdobią balkony, schody i parapety, stanowiąc niesamowicie fotogeniczny element architektury. Za tymi pięknymi, kolorowymi dekoracjami kryje się mroczna legenda z XI wieku. Legenda mówi o zakazanej miłości Sycylijki i Maura. Gdy dziewczyna odkryła, że ukochany ma w ojczyźnie rodzinę (żonę), w akcie zazdrości ścięła mu w nocy głowę. Zrobiła z niej donicę na bazylię, która rosła tak bujnie, że sąsiedzi z zazdrości zaczęli zamawiać u rzemieślników gliniane kopie tej makabrycznej ozdoby. Dziś te misternie malowane głowy kupuje się na szczęście i dobrobyt.
Katedra Santa Maria Nuova w Monreale
Katedra w Monreale to rzymskokatolicki kościół katedralny pod wezwaniem Matki Boskiej, noszący honorowy tytuł bazyliki mniejszej. Jest to największa i najbardziej monumentalna budowla z okresu panowania Normanów na całej Sycylii. Jej budowę rozpoczął w 1174 roku normański król Sycylii, Wilhelm II Dobry.
Wnętrze katedry w Monreale pokrywa ponad 6300 metrów kwadratowych mozaik, do których stworzenia zużyto ponad 2 tony czystego złota. Ta monumentalna dekoracja, ułożona w zaledwie kilka lat przez mistrzów z Konstantynopola, została precyzyjnie podzielona na strefy: od scen ze Starego Testamentu, przez życie Jezusa, aż po górującą nad wszystkim, 7-metrową postać Chrystusa Pantokratora.
To, co w tym miejscu robi największe wrażenie, to niesamowity mix różnych kultur. W jednym miejscu chrześcijańskie, poważne obrazy świętych łączą się z geometrycznymi, arabskimi wzorami na ścianach. Normandia, Bizancjum i świat arabski stworzyły tu coś, co idealnie ze sobą współgra, mimo że na pierwszy rzut oka zupełnie do siebie nie pasuje.
W tym miejscu spoczywają Wilhelm II Dobry – fundator katedry (jego szczątki kryje renesansowy sarkofag z białego marmuru) oraz jego ojciec, Wilhelm I Zły (pochowany w sarkofagu z ciemnoczerwonego porfiru).
Spacerując, przypadkiem trafiłyśmy na taras widokowy na tyłach kompleksu katedralnego. Głównym elementem tego miejsca jest długa balustrada obwieszona kłódkami. Rozciąga się tu szeroka panorama na leżące w dole Palermo, Zatokę Złotej Muszli oraz otaczające okolicę góry.
Główny post ⇨ Sycylia
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz